Superschool voor je superkind
November 27th, 2015 in Literature by Najat

ouderavond als in “Terecht staan”, zo voelt het. Wanneer je voor het 10 minutengesprek over jouw kind bij de juf zit. Toen je voor het eerst in de ogen van je kind keek, zag je natuurlijk de toekomstige nobel prijswinnaar, neuro wetenschapper en broodnodige gespreksleider bij vredesoverleggen. En dan komt het op die 10 minuten aan om dit allemaal bevestigt te krijgen.. of niet. Hij sluit zich buiten, begrijpt de juf niet, kijkt teveel uit het raam, maar alles gaat hartstikke goed verder en hij wordt in elk hulpgroepje geplaatst, want jij mag niet in paniek raken en de lage cijfers op zijn rapport zijn gemaskeerd in letters. Alleen al de uitleg daaromheen kan je al 2 jaar in verwarring brengen. ‘Het ging goed toch? Anders hadden ze dat wel gezegd, toch? Ik bedoel, de juf moet weten wat voor plannen ik allemaal heb met mijn kind, want hij is erg bijzonder!’ Nu zeg ik je, als moeder, alles onder de RV mag je over panikeren. De O , M en V, dus. Want elke vorm van achterstand IS achterstand. Gelijk wegwerken!

In het kader van Gelijke Kansen voor iedereen en om gelijk te oefenen voor mijn presedential speech wanneer het zover is, moet elke moeder weten hoe het zit. En vooral die moeders die weten dat hun kind extra hulp kan gebruiken van elke kant.
Hoe doet ze het toch?

Je kijkt naar de moeders in je omgeving hoe die het doen. Ze doen niets bijzonders, want bij hun kind gaat het vanzelf, en een ander zegt met uitgestreken gezicht dat het ‘een kwestie van vertrouwen’ is. Probeer jij dan maar eens geen lage dunk van je moederzelf te krijgen.

Maar kijk nog maar eens beter. De ene moeder meldt haar kind gemakkelijk ziek omdat ie nog een week extra nodig heeft om te leren voor die toets. Een tweede verwijdert alle prikkels door niets rond te laten slingeren in de vorm van tv, spellen en ander onnodig tijdsverbruik. Het geheim dat de derde niet praat over de nicht, zus, buurmeisje die tegen betaling huiswerkbegeleiding geeft laten we verder ook geheim. Het komt hierop neer; wil je geen problemen en geen zorgen op school? Laat je kind enkel nog 10’en halen. Geen zorgen meer, simpel! Hoef je ook niets te doen met het bovenstaande.

 

When it ain’t right, it ain’t right

Volg je onderbuikgevoel. Ikzelf heb er een gewoonte van gemaakt te vragen naar de kinderen van de juffen. Vaker krijg ik te horen over hun hoogbegaafde of ver ontwikkelde kinderen, een paar uitzonderingen daargelaten. Hmm, wat heb IK dan verkeerd gedaan of wat voor voorsprong hebben zij hun kinderen kunnen geven vanuit hun professie? Want eerlijk is eerlijk, na jaren van onderhandelen over transportkosten leer ik mijn jongens te onderhandelen over hetgeen zij willen.

Waar leg je de norm?

Voelt het makkelijk? Gaat het zijn gangetje? Vraag jezelf eens af; Hoelang staat de tv aan? Hoeveel tablets en andere elektronische rommel slingert er rond? Gebruiken ze straattaal? Geef je kritiek en heb je al eens uitgelegd hoe je kind dit moet ontvangen? Hoeveel boeken lezen ze per week? Minder dan 1? Lezen ze ook weleens in jouw bijzijn, hardop, zonder dat je daar hoofdpijn van krijgt? Dat is het seintje dat er niet genoeg gedaan wordt. Dat JIJ niet genoeg doet. Om de wereld naar je hand te kunnen leggen zul je deze eerst moeten begrijpen. Dat begint met taal, vooral lezen, hardop.

Hij hoeft geen dokter te worden hoor!

De mijne wil ik niet eens als dokter zien! De afgelopen twee maanden zijn we 2 gymtenues, 1 rekenmachine, 2 geodriehoeken en liniaal kwijtgeraakt. Straks raken we patiënten kwijt. Geen dokters op mijn adres dus. Maar sinds wanneer is ontwikkeling taboe? Omdat de overheid aan heeft gegeven meer vakmensen nodig te hebben? Wie zegt dat onze kinderen nog in dit land blijven wonen? Nu merk je al de globalisering doordat steeds meer mensen over de grens werken. Over 20 jaar heeft dit totaal heftigere vormen aangenomen. Ontwikkeling is gewoon nodig, al is het alleen maar om op de juiste te kunnen stemmen die het volk niet zoet houdt met extra soaps en populistische gewauwel die alleen het beest in de mens naar boven haalt. Vote for me! Now!

Parenting

Vak leren i.p.v. studeren
Daar waar vroeger werd gehamerd op een studie wordt nu meer aangespoord tot het leren van een vak. Hebben we al genoeg hoogopgeleiden in Nederland? De complotdenker in mij vraagt zich af hoe een land als China maar niet genoeg heeft aan slimme koppen en in Nederland voelen ze al een overkill. Of is het iets anders? Is er een andere tweedeling gaande tussen de kinderen wiens ouders hun successen hebben geboekt en ook later diens studie kunnen betalen en de lagere klasse het maar moet uitvechten, maar ondertussen wel dubbele diensten moeten draaien om de volgende iphones te kunnen aanschaffen die de knappe koppen hebben bedacht? Think about it!

Hard werken boven alles
‘Verdient een kapper wel genoeg?’, Vroeg mijn kind eens aan me. ‘Dat ligt eraan’, antwoordde ik. ‘Je hebt kappers die voor 5,- knippen en je hebt kappers die voor 500,- knippen. Welke kapper bedoel je? Je moet elke dag kiezen. Kies wat je wilt en hoe goed je erin wilt zijn. Zolang je maar beseft dat JIJ kiest.’

 

 

Laat een bericht achter

Je moet in loggen om te reageren.