eetbuien, emotie eten, je demonen te lijf
October 18th, 2016 in Health & Beauty by Najat

Eetbuien èn afvallen is dan het enige wat nog gelukkig maakt, ga je op een gegeven moment denken. Je leven gaat niet zoals je wilt, je passie niet kwijt en de dagelijkse drukte met school, werk en gezin. Alles, werkelijk ALLES, kan een reden zijn om je te gaan verstoppen in het donker met een bord vol eten. Je eetbuien zijn op dat moment een antwoord op elk drempeltje die je tegenkomt. Afvallen doen we morgen wel.

 

Eetbuien, een lifetime struggle

Ik zal over mijzelf vertellen, want eetbuien zijn mijn lifetime struggle, want in plaats van lichter word ik alleen maar zwaarder. Dit terwijl ik het eten vaak niet eens lekker vindt. Ik wil gewoon de pijn van de stress niet meer voelen en die vervang ik daarom door de pijn van mijn volle maag. Dit jaar was het voor mij dan eigenlijk ook helemaal klaar met dit eindeloze gedoe. Ik vroeg hulp aan de huisarts, maar hij zag het probleem niet echt. Ik moest maar aan de cocaïne, want dat deden de dames in Amsterdam ook. Ik wist niet wat ik hoorde! Een andere optie die hij mij gaf was een maagoperatie, maar daar moest ik eerst nog zwaar genoeg voor zijn. Eindelijk! Ben ik èrgens te licht voor! Maar het advies viel in het verkeerde keelgat en eenmaal thuis stond de volgende eetbui mij alweer op te wachten.

 

“Zal ik het gewoon loslaten en de zwaarste vrouw van Nederland worden?” Vroeg ik me af. Ook op tv is het al niet meer choquerend terwijl ik de eerste keer bij het zien van een zwaarlijvig persoon bij Oprah, bijna letterlijk over mijn nek ging. De vetkwabben hingen aan de binnenkant van de benen en helden over tot naast de voeten. Het gezicht had geen vorm meer en schaamteloos lieten ze zien hoe ze elke dag ontbeten met 4 gebakken eitjes en spek ernaast met een heel witbrood.

 

Deskundigen en afvallen

Via een specialist waar ik eerder liep voor andere klachten heeft hij me aangemeld bij een soort sport en dieetclub. Wekelijks meten en praten over hoe je verder moet met dagelijks een uurtje sporten erbij. Pappen en nathouden was mijn eerste indruk en de afstand tot mijn woonplaats was ongeveer 40 km. Ik was al zo wanhopig dat ik het voor lief wilde nemen en een compromis wilde sluiten door in mijn eigen woonplaats te sporten en eens per week op en neer te reizen. De deskundige was het daar niet mee eens en samen met de reactie van de huisarts trok ik uiteindelijk de conclusie waarmee ik verder ben gaan werken. Ik, en alleen ik, moet dit doen. De omgeving kan alleen de juiste prikkel geven om iets te doen of juist te laten. Ik vind het enerzijds jammer dat mijn vertrouwen naar deskundigen rond het nulpunt is gedaald, want kennis is koning, maar je hebt er nog het juiste karakter voor nodig om niet afgestompt te raken. De medische wetenschap heeft in deze voor mij gefaald. De eetbuien waren voorlopig hier om te blijven.

 

Breekpunt

De afgelopen maanden heb ik alles wat ik weet samengevoegd en heb daarmee de nodige conclusies getrokken. Mijn breekpunt was bereikt. Ik heb terugvallen gehad en weer opnieuw begonnen en ben nu meer dan ooit bereid een nieuwe levensstijl aan te nemen waarin ik niet mezelf hoef te verliezen. Begrijp me niet verkeerd, afvallen tot een gezond gewicht is goed, maar ik hoef daar niet mijn lekkere maaltijden voor te laten staan. Ik kook graag en kijk ernaar uit om een gezellige eethoek te hebben waar er nog meer gegeten kan worden. Eten is leven is genieten! Echter, je eetbuien aanpakken is in principe je stress recht in de ogen te kijken. Je problemen anders benaderen dan weg te drukken met eten is key in deze. Daarnaast zijn de kleine aanpassingen in je maaltijden waar je gaandeweg niet eens meer bij na hoeft te denken een stuk makkelijker vol te houden.

 

Ik hoor graag van anderen hoe zij hun stressmomenten met eten sussen en wat zij daarbij voelen en hoe zij graag het anders willen zien. Ikzelf zal eens per week verslag doen met tips die je kunt overwegen te volgen. Mijn volgende tips lees je hier: Overgewicht door je eetbuien, herprogrammeer jezelf

 

Vasten, eetbuien een halt toe roepen

Dit keer leg ik uit waar ik mee ben begonnen en dat is vasten op verschillende momenten. De eerste drie weken vastte ik door overdag te eten tot 15 uur en daarna enkel nog water te drinken. De 2e drie weken heb ik weer overdag gevast door niets te eten en pas laat in de avond na 20 uur weer te eten. En dit hield ik vier periodes vol. Wat ik hiermee wilde bereiken was mijn metabolisme aanslingeren en aanleren op verschillende momenten van de dag te verbranden.

 

Tegelijkertijd gebruikte ik de uren dat ik niet at om na te denken over wat eten werkelijk met mij deed. De eerste dagen voelde ik me gewoonweg verloren in alles, een mislukkeling. Ik had het te koud en alle zorgen van alle voorgaande jaren passeerden de revue, ik was weer boos op alles en iedereen, maar dit gevoel zakte gelijk weg op het moment dat ik weer at. En de eerste keer dat ik die link legde, was voor mij de eerste stap richting mentaal afvallen. Al dat gewicht dat ik op mijn geest voelde drukken, dáár was de pijn en ik ging hem de volgende dag weer voelen en ontmoeten. Ik sprak mezelf toe, herhaalde mantra’s, draaide muziek of ging even fietsen. Het ‘grijpen naar eten’ veranderde ik in andere acties die me net zoveel voldoening konden geven. Dat je dit een week volhoudt wil overigens niet zeggen dat je genezen bent. Denken aan de lange termijn is hierbij het belangrijkst, na een terugval jezelf gelijk weer herpakken en doorgaan is evengoed een herprogrammering die je geest ondergaat.

 

Ik viel ondertussen wel wat af en ook dat zorgde er gelijk weer voor dat ik het wilde vieren met eten, uiteraard. ik merkte dus dat de valkuilen nog lang niet achter me lagen. Het volgende probleem had zich al weer aangediend, de terugval. Dat bespreek ik de volgende keer dan weer.

 

Meld je aan op mijn website en blijf op de hoogte!

Lees ook:

Leren joggen

Koekjes en kinderen, nieuwe eetgewoontes

 

eetbuien

Laat een bericht achter

Je moet in loggen om te reageren.