De ene strijd na de ander, maar je strijd vooral tegen jezelf!
April 26th, 2016 in Health & Beauty by Najat

Bezig je doelen te bereiken?  Tijdens verschillende schoolvakken hoor je over emancipatie en wat vrouwen er allemaal voor hadden moeten doen om uiteindelijk ons vrouwen meer werk te moeten laten leveren voor minder geld en alsnog het grootste gedeelte van huis en kinderen voor haar rekening te nemen. (Nee echt, waar hebben zij werkelijk voor gestreden waar we nu profijt van hebben op stemrecht na?) En later strijd je om die baan te krijgen en daarna die promotie.  Je strijd tegen collega’s die niet zien wat jij ziet, je strijd tegen je man dat ie wel degelijk ook de strijk moet doen, tegen de computer die niet wil doen wat jij wilt, tegen de kat van de buren, bikinilijn, familie, vrienden en je strijd tegen jezelf, want je kunt best nog meer doen dan dit.

Now, put down that sword Xena..

Een van die dingen die jouw oudere ik tegen je jongere versie zal zeggen is dat je het vooral minder aan kan doen. We weten dat je strijdlustig bent, check, en je laat je niet kennen, doublecheck. Neem wat meer de tijd en kijk om je heen. Anderen zien strijden kunnen je dezelfde leermomenten opleven met heel wat minder kleerscheuren.

Pick your battle
Kies je gevechten beter uit. één strijd per rol. Dus als moeder, zus, collega etc. neem je een strijd aan. Daarna gebruik je een veelbetekenende blik of zucht die aangeeft: je weet wat er de laatste keer is gebeurd? Je wilt vast geen herhaling ervan. Wat ik doe is meestal NIET reageren en als ze blijven doordrammen dan zeg ik gewoonweg dat ik het niet waard vind om daar nogmaals dezelfde reactie op te geven.

Maar zonder gekheid, laat jezelf vooral geloven dat je niet constant de strijd moet aangaan. Je hebt het al een keer eerder meegemaakt. Je weet hoe het begint en afloopt. Stap nu in je denkbeeldige helikopter en bekijk van bovenuit hoe je dingen beter en subtieler kunt aanpakken.

Oorzaak van stress

Elke dokter die ik heb gesproken weet elke klacht toe te schrijven aan stress. Of dat nu over mij of over mijn kind ging. Met andere woorden, zoals ik het begrepen heb, je doet het jezelf aan! Het afgelopen anderhalf jaar heb ik te vaak in het ziekenhuis gelegen met vage maar hele pijnlijke klachten. Uiteindelijke en steeds terugkerende conclusie; Stress! Grappige is dat mijn omgeving dat helemaal niet zo zag! ‘Hoezo stress? Je bent toch de hele dag thuis? Je kunt je eigen dag indelen. Geen fulltime werk meer en zo konden ze mijn leven wel erg rooskleurig voor mij afschilderen. In eerste instantie verzette ik me, maar achteraf dacht ik: Juist! Dat is nu mijn leven en zo ga ik het nu ook leven. Met een stuk minder stress en minder verplichtingen.

 

Mijn tips aan mijzelf waren dus:

  1. De telefoon niet constant bij me hebben. Ik bel mensen wel terug.
  2. Af en toe verzaken mag! Ik hoef niet altijd de probleempjes van een ander op te lossen. Ze leggen het bij mij neer, maar dat is niet persé een verplichting.
  3. Eerlijk zijn over mijn rustmomenten. Ik heb nu inmiddels een paar keer in het ziekenhuis gelegen, het is overduidelijk dat ik met nadruk rustiger aan mag doen en zo doe ik dat dus ook. Stapje voor stapje, rustiger aan.

One battle at a time

Het heet deadline, maar er hoeft niemand ‘dead’ en het tijdstip waarop dit valt mag gerust wat ruimer uitvallen. Daarom zeg ik tegen mezelf one battle at a time per week! Dat werkt voor mij prima. Zo hou ik tijd over voor mezelf.

 

Jullie tips lees ik overigens ook graag. Wij vrouwen willen ons te vaak bewijzen, ook als het niet nodig is.

Dragon Slayer

Laat een bericht achter

Je moet in loggen om te reageren.